hala ümit var.

İSTANBUL A KAR YAĞDI.

Uzun süredir politika,seçimler,trafik,terror,şiddet ve bunun gibi türlü dertle uğraşan İstanbul halkı, sonunda kar ın yağmasıyla birlikte kendine geldi.Ara Verdi.

2 gün boyunca şehirin farklı yerlerinde halk tanduk tanımadık demeden birbiriyle kar topu oynadi, kardan adam yaptı ,koştu eğlendi.
Yani uzun lafın kısası, tekrar insan olduğumuzu, dost, komşu olduğumuzu, birlikte yaşadığımızı ve en önemlisi aslında birbirimizden o kadar da nefret etmediğimizi hatırladık.

Şimdi lodos var ve karlar eriyor.Hatta ben bu yazıyı bitirdiğimde belki de şehir çoktan eski haline dömüş olacak.
Peki ya bizler ne yapacağız? Herşey karlarla eriyip suya karışıp yok mu olacak?Yeniden devlet-din-para-savaş konularına geri dönüp birbirimize sinirlenmeye devam mı edeceğiz?

Keşke böyle olmasa.Keşke daha olgun olabilsek.Yada daha çocuk ve umursamaz.

Bunu zaman gösterecek ama ben içinde birbiriyle anlaşabilen gerçek insanların yaşadığı , modern bir şehirde yaşadığımı 1-2 lüğüne de olsa hissetim ya, bu bana yeter.

Hepinize sevgiler ve iyi günler dilerim.

K.S.Ç.